خوابگرد
میان ریزش آرام بارانی زلال
زیر درخت های ولیعصر
پشت برف پاکن روشن ،
خیره به چراغ ترمز ماشین جلویی
که ناشیانه در لغزندگی ،
پا بر احتیاط می فشرد ،
دست بر فرمان ِ نافرمانی ،
سیال بودم و غوطه ور
در اندیشه ی دوری که
روزگاری مرا چشم می کشید
تا از پشت پنجره ی بخار گرفته ،
کادر ِ زندگی ببندم و
عکسی قاب کنم
از بوکه های ریز و درشت ِ رنگین ِ
جاری ِ تجریش
که هنوز هم میان
شلوغی ِ بازارچه ی شلوغش
به دنبال گمشده ایی هستم
که گویی در دهه ی چهل
مردی کلاه شاپو ای ِ کرواتی
توی زیر سیگاری کنار کتش قایمش کرد و
با خود برد به آنجایی که " نیستی " هست شد
و من هنوز هم چشم می کشم
تا از پشت ِ این گیجی ِ بازار ِ مکاره
صلابت ِ روشن ِ جوانک های قدیم
بر جان و روح ما نیز
نقشی تازه زند
که بیدار شویم
از خوابی که سالهاست
در پس ِ چشم ِ بسته ی ِ
قرتی بازی های لوس
گرفتارش شده ایم و
دیده باز کنیم بر
آنچه که افتخار ِ
جوان ایرانیست و
برازند ه ی وقار و جایگاه ِ
همیشه روشنفکری و آشنا و
درد شناس ِ آزاد گرایش
...
پی نوشت اهورایی :
بر خیز ز آغوش خزر خیز که خوابیم
بگریز ز مکر شب خون ریز که خوابیم
ای کهنه شراب شب تاریخ کجایی
دیریست پس از جام دل انگیز که خوابیم
بگذار قدم لاله به لاله به سر خاک
بشنو سخن از لاله غم ریز که خوابیم
- ناشناس -